حديث ( 2 ) محمّد بن الحسن بن احمد بن وليد رحمة الله عليه ، از محمّد بن يحيى عطَّار و احمد بن ادريس جميعا از محمّد بن احمد ، از يحيى بن عمران اشعرى ، از حسن بن على مروان بن مسلم ، از ابى حمزه ثمالى ، وى گفت ، محضر مبارك حضرت ابى جعفر عليه السّلام در مسجد الحرام بودم ، به ايشان عرض كردم : براى چه حق تعالى كعبه را بيت العتيق ناميده است ؟ حضرت فرمودند : هيچ خانه اى را خداوند متعال روى زمين بنا نكرده مگر آنكه برايش صاحب و ساكنى قرار داده مگر اين بيت زيرا احدى در آن ساكن نيست و صاحبى ندارد مگر حق تبارك و تعالى و نيز فرمود : خداوند عزّ و جل اين بيت را پيش از خلقت مخلوقات آفريد ، پس از آن زمين را ايجاد كرد و از زير آن كشيد و پهن نمود . حديث ( 3 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از ابراهيم بن مهزيار ، از برادرش ، از حمّاد از ابان بن عثمان ، از كسى كه به او خبر داده ، از حضرت ابى جعفر عليه السّلام ، راوى مىگويد : محضر امام عليه السّلام عرض كردم : براى چه بيت را بيت العتيق ناميده‌اند ؟ حضرت فرمودند : زيرا خانه اى است آزاد و رها از مردم و احدى مالكش نيست . حديث ( 4 ) پدرم رحمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد بن خالد ، از پدرش ، از على بن نعمان ، از سعيد اعرج ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : بيت را به خاطر اين بيت العتيق ناميده‌اند كه از غرق آزاد و رها گشته و حرم نيز با آن در اين جهت همراه است ، آب از بيت و حرم خود را بازداشته و آنها را در خويش غرق ننموده است . حديث ( 5 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد ، از على بن الحسن الطويل ، از عبد الله بن مغيره از ذريح بن يزيد محاربى ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، آن حضرت فرمودند : خداوند عزّ و جل در عصر نوح تمام نقاط زمين را در آب غرق فرمود مگر بيت را پس همان روز اين بقعه بيت عتيق ناميده شد چه آنكه در آن روز از غرق رها و آزاد گشت . راوى مىگويد : عرضه داشتم : آيا اين بقعه در آن روز به آسمان رفت تا از غرق